หนี้บุญคุณบริแตนนิคา กับ สยามจดหมายเหต ุและสยามออลมาแนค |
 |
คุณประโยชน์ที่ผมได้รับจากเอนไซโครปีเดียบริแตนนิกามีนานัปการยากที่พรรณนา
สำหรับผม บริแตนนิคาเป็นตำราแห่งชีวิต เป็นแสงสว่างส่องโลก
ให้ชีวิตนี้มีคุณค่าและมีวิญญาณ
จึงเป็นเพื่อนคู่ชีวิตตลอดครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา แม้ราคาจะแพงมาก
ก็จำต้องซื้อมาแล้ว 3 ชุด
ที่ต้องซื้อชุดหลังก็เพื่อติดตามให้ทันวิชาการที่รุดหน้า
เพราะเป็นสิ่งที่จะขาดเสียมิได้
|
เริ่มเมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา
ผมยังได้พบอีกว่า สยามจดหมายเหตุ
ก็เป็นหนังสือชุดอ้างอิงค้นคว้าที่จะขาดเสียมิได้เช่นกัน
โดยนอกจากจะมีระบบจัดเก็บเข้าแฟ้มแต่ละปีเป็นเล่มเรียบร้อยสวยงามแล้ว
ยังมีระบบดรรชนีชื่อเรื่อง ชื่อบุคคล ชื่อประเทศ หน่วยงาน สถาบัน
สิ่งของสินค้า กิจการ และประเภทของกิจกรรมต่างๆ
จึงอำนวยประโยชน์ในการศึกษาสารคดีและสารนิเทศเหตุการณ์
ด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม
และวัฒนธรรมอย่างกว้างขวางครอบคลุมรอบด้าน
ง่ายแก่การค้นคว้าหาข้อมูลและตรวจสอบข้อเท็จจริง
ผมจึงได้รับความรอบรู้ในสิ่งต่างๆ
และในเรื่องซึ่งอยู่นอกขอบข่ายของบริแตนนิคาที่พึงจะให้
อันเป็นความรู้เพิ่มเติมเสริมต่อ ข้อดีอีกประการหนึ่งของ สยามจดหมายเหตุ
ก็คือหนังสือแต่ละเล่มของแต่ละปีที่ผ่านไปของหนังสือชุดนี้ยิ่งมีค่า
ควรแก่การ เก็บรักษาไว้เพื่อการศึกษาค้นคว้าอ้างอิงมากขึ้นตามอายุ
เพราะมีคุณค่าเป็น ประวัติศาสตร์
ประกอบกับกระดาษที่ใช้พิมพ์ก็มีคุณภาพ
ยากที่จะเสื่อมโทรมเปื่อยขาดเปลี่ยนสี สยามจดหมายเหตุ
จึงเป็นปรากฎการณ์ดีเด่นเป็นพิเศษของโลกแห่งหนังสือเมืองไทย
|
เพื่อประโยชน์ยิ่งขึ้นในด้านสารนิเทศและสถิติ บริษัท สยามบรรณ
ยังได้จัดทำและพิมพ์ สยามออลมาแนค อันเป็นปูมสารนิเทศ
บรรจุสถิติข้อมูลทุกสิ่งทุกอย่างที่บุคคลพึงควรรู้หรืออาจจะอยากรู้เกี่ยวกับเรื่องของเมืองไทย
ลำดับจากพระราชประวัติ เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ชาติพันธ์ ภาษา
ศาสนา วัฒนธรรม เศรษฐกิจ การเมือง การปกครอง การกีฬา การท่องเที่ยว
ภูมิศาสตร์แผนที่ แม้กระทั่งมาตราชั่งตวงวัด
ซึ่งทำให้ดีเข้ามาตรฐานไม่แพ้ของฝรั่งที่ทำกันอยู่ในบ้านเมืองเขา
|
|
ผมนิยมยกย่องที่มีผู้มีความคิดดีและมีความคิดริเริ่ม และสามารถทำ
สยามจดหมายเหตุ เพราะได้รับสารประโยชน์ จากการนี้
เมื่ออ้างอิงถึงในข้อเขียน ผมชอบที่จะขนานนามว่า สยามบรรณ (อย่างที่เรียกคีสซิ่งส์)
ซึ่งเป็นบริษัทที่จัดทำ
ความนิยมและยกย่องที่ผมมีต่อผู้สร้างสรรค์ตามที่กล่าวมา
มีเพิ่มพูนขึ้นอีกด้วยความปิติที่ ผู้สร้างสรรค์นี้
เป็นชาวศิลปศาสตร์รุ่น 1 ซึ่งผมมีความผูกพันร่วมชีวิตมาด้วย
โดยไม่เสื่อมคลายแม้กระทั่งทุกวันนี้ |
|
ศาสตราจารย์ ดร.อดุล วิเชียรเจริญ |
|
สิงหาคม 2538 |